Ο λόγος της απουσίας μου δεν είναι άλλος παρά η έλλειψη χρόνου. Η δουλειά τελειώνει στις 6 και μετά τον γυρισμό στο σπίτι ξεκινάει η ευχάριστη “δουλειά” του πατέρα που κρατάει μέχρι τις 12. Ακόμα και τα Σαββατοκύριακα ξεκινάνε από νωρίς και τελειώνουν την ίδια ώρα με περίπου τους ίδιους ρυθμούς.

Μην το πάρετε στραβά. Δεν γκρινιάζω. Ίσα ίσα που χαίρομαι γιατί μαζί με τα παιδιά μου ανακαλύπτω καινούργια πράγματα (όπως το πως να κάνεις υγρό για σαπουνόφουσκες) και μαζί με αυτά θυμάμαι ξανά όλα αυτά που είχα ξεχάσει σαν παιδί (κυνηγητό, τρέξιμο, ανεμελιά). Το μόνο που μου λείπει είναι ο χρόνος ώστε να μπορέσω να κάνω κάτι διαφορετικό από την καθημερινή μου δουλειά, που όμως έχω κάποιες λύσεις και αυτό θα βρεθεί.

Όσον αφορά για τα projects (project365, project 52) άργησα αλλά κατάλαβα ότι δεν είναι για εμένα. Το μόνο project που μπορώ να κρατήσω είναι να πίνω αμέτρητες ποσότητες νερού ή καφέ ή και των δύο ταυτόχρονα. Ίσως δεν ήταν κάτι που με αντιπροσώπευε μιας και δεν είμαι καλός και συνεπής στα γραπτά, όπως δεν είμαι και τρελός φίλος της φωτογραφίας.

Στα σχέδια μου όμως είναι να αλλάξω και αυτή τη σελίδα γιατί πλέον έχει και τόσο καιρό που είναι με αυτή τη μορφή και αποφάσισα ότι ίσως είναι καιρός να το πάω σε κάτι λίγο πιο επαγγελματικό. Ιδέες υπάρχουνε αλλά όπως είπα χρόνος ελάχιστος.

Το μόνο που εύχομαι είναι να τα πούμε σύντομα…

Τι είναι το Project 365

Στόχος του project είναι ανέβασμα μιας φωτογραφίας την ημέρα για ένα χρόνο, δηλαδή 365 φωτογραφίες. Με κανένα συγκεκριμένο θέμα, απλές από κάτι που μου κεντρίζει το ενδιαφέρον κάθε μέρα. Είτε είναι μια αφίσα, είτε είναι κάτι που είδα στον δρόμο γυρίζοντας κλπ. Πάντα όμως για την δική μου ευχαρίστηση.

Τεχνικά θέματα

Οι φωτογραφίες θα είναι καθαρά από το iPhone 3GS που έχω. Ο λόγος είναι γιατί το έχω πάντα μαζί μου και είναι τρομερά εύκολο να βγει από την τσέπη και να κάνω μια λήψη. Δεν αποκλείω όμως και κάποια φωτογραφία από την ψηφιακή κάμερα Sony μας.

Όσο αφορά το που θα τις ανεβάζω. Στην αρχή σκεφτόμουνα να κάνω ένα ξεχωριστό wordpress installation στον server που έχω ώστε να μπορέσω να βάλω το layout που θέλω. Μετά όμως από πολύ σκέψη αποφάσισα και εγώ να πάω στο posterous.com για τον λόγο που αναφέρει και ο dealsend στο επόμενο άρθρο του.

Χωρίς άλλη καθυστέρηση σας παρουσιάζω το dgiotas365.posterous.com. Το μόνο που ελπίζω αυτή τη φορά είναι να μπορέσω να το κρατήσω.

Πριν από λίγο καιρό αποφάσισα να συμμετέχω στο Project52, ένα project στο οποίο οι συμμετέχοντες γράφουν ένα καινούργιο άρθρο κάθε εβδομάδα για όλο το χρόνο. Σκέφτηκα ότι θα είναι ένας καλός τρόπος να ξεσκονίσω αυτό το χώρο και να βελτιώσω τις ικανότητές μου στον γραπτό λόγο. Σκέφτηκα όμως χωρίς τους ξενοδόχους, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Γιάννης και το νεογέννητο μωρό.

Όσοι γίνονται γονείς με καταλαβαίνουν, μιας και έχουν δει ότι ο χρόνος τους περιορίζεται κατά πολύ τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια. Αλλαγές πάνας, μπάνιο και παιχνίδι είναι δουλειές που απαιτούν το περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Οι δραστηριότητες για τον εαυτό σου ελαχιστοποιούνται και ότι έχεις βάλει στόχο να κάνεις, είτε μπαίνει στην άκρη ανάλογα με την σημαντικότητα είτε ο χρόνος ολοκλήρωσης του μεγαλώνει. Μέχρι τώρα έχω αφήσει στην άκρη 2 προσωπικά project και έχω μειώσει κατά πολύ την άθληση που έκανα.

Σίγουρα πολλοί που κοιμούνται αργά ή λιγοστές δεν θα έχουν πρόβλημα με τις ελάχιστες ώρες. Αλλά για εμάς που έχουμε μάθει να κοιμόμαστε με τις “κότες” και να κλείνουμε ένα οκτάωρο ύπνου, το να συμπληρώνεις κάθε βράδυ το πολύ 5 ώρες δεν είναι και το καλύτερο. Η κούραση είναι αρκετή ώστε, ακόμα και να έχεις συνηθίσει να κοιμάσαι λίγες ώρες, νωρίς το βράδυ θα έχεις την τρομερή επιθυμία για ύπνο. Ακόμα η κούραση επηρεάζει στην δουλειά μιας και το ενδιαφέρον μειώνεται και η παραγωγικότητα πέφτει κατά πολύ.

Και για τέλος το μεγαλύτερο πρόβλημα που μπορείς να έχεις. Το άγχος ότι όλα είναι καλά. Ακόμα και όταν τον βλέπεις να παίζει μπροστά σου ήσυχα και ωραία, πάντα θα έχεις το άγχος μην πέσει και χτυπήσει, μήπως πάει και πάρει κάτι που μπορεί να του δημιουργήσει πρόβλημα. Ακόμα και να δεις μήπως έχει κάνει κάτι που μπορεί να σας βλάψει όλους (πχ σε εμάς πρώτο στην λίστα είναι το άνοιγμα των ματιών της κουζίνας ή του φούρνου).

Έλεγα στην αρχή για το Project52 και την επιρροή που έχουν οι 2 γιοί μου στην εξέλιξη του. Θα συνεχίσω να το τηρώ, αλλά μάλλον όχι με την ευλάβεια που του πρέπει. Μάλλον το βλέπω να γίνεται Project51 ή Project40. Προς το παρόν θα προσθέσω άλλο ένα άρθρο.

Οπότε ας πάμε στο ψητό:

1. Πρέπει να χάσω κάποια στιγμή τα κιλά που έχω πάρει.
2. Να ξαναρχίσω να εξασκώ το χέρι μου στο σχέδιο. Μην ξεχνάμε ότι έχω και μικρά παιδιά που θα χρειαστούν σύντομα σκιτσάκια από ζώα-αυτοκίνητα κλπ.
3. Ν’ αρχίσω πάλι γυμναστική ώστε να μπορώ να ακολουθώ τον ρυθμό του Γιάννη και αργότερα του νεότερου μέλους.
4. Να γράφω πιο συχνά σε αυτό το χώρο και να σχεδιάσω την επόμενη μέρα που έχω αμελήσει τόσο καιρό.
5. Να σχεδιάσω τα επόμενα βήματα στον επαγγελματικό τομέα. Χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι θα αλλάξω δουλειά, καλό είναι να συζητήσω τουλάχιστον με την οικογένεια μου τις σκέψεις που έχω στο μυαλό.
6. Να υλοποιήσω το pet project που σκέφτομαι τόσο καιρό.
7. Να τελειώσω την σελίδα για την ομάδα του 5×5 που συμμετέχω πριν λήξει το hosting.
8. Να πάμε με την γυναίκα μου στην Ρώμη που τόσο θέλει αλλά δεν έχουμε καταφέρει.
9. Να ξανασυνδεθώ με φίλους που έχω χαθεί τόσο καιρό.
10. Και τέλος αλλά πιο σημαντικό. Να χρησιμοποιώ όσο πιο λίγο γίνεται το αυτοκίνητο που πλέον έχει γίνει ένα κομμάτι του σώματος μου.

Φυσικά η λίστα αυτή είναι μικρή και θα μπορούσε να μεγαλώσει προσθέτοντας και άλλα πράγματα όπως το να αρχίσω να γράφω HTML 5 και CSS 3, αλλά αφενός πιστεύω ότι αυτά ανήκουν αλλού, αφετέρου η λίστα αυτή είναι με στόχους που πραγματικά εύχομαι να πετύχω.

Εύχομαι σε όλους χρόνια πολλά και καλή χρονιά.
Με υγεία και πολλές αναμνήσεις.

Μόλις είδα ότι χθες, 9 Νοεμβρίου, ο Firefox έγινε 5 χρονών. Αυτό με γέμισε αναμνήσεις γιατί χάρη σε αυτό το πρόγραμμα άλλαξε όλη η αντιμετώπισή μου προς τις σελίδες και άρχισα να λειτουργώ πιο ανοιχτά και σύμφωνα με τους κανόνες. Λόγω αυτού άρχισα να διαβάζω για CSS, (X)HTML, Usability, WAI και λοιπά ακρωνύμια που τον καιρό αυτό γεμίζουν τις ημέρες μου στην δουλειά. Μέσω αυτού άρχισα να διαβάζω Janathan Snook, Cameron Moll, Andy Routledge, Mark Boulton, Jeffrey Zeldman και λοιπούς ευαγγελιστές για αυτό που λέγεται semantic web. Και μετά όλα ήρθαν φυσιολογικά.

Το μόνο που θέλω να πω είναι ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ που μου άνοιξες τα μάτια.

Νομίζω ότι πλέον είναι αργά για να το αναφέρω. Αλλά καλό θα είναι να υπάρχει και για προσωπική χρήση.

Ο Γιάννης Κωνσταντακόπουλος πριν από λίγες μέρες έβγαλε στον αέρα ένα καινούριο project, στο οποίο παρουσιάζει ενδιαφέροντες συνδέσμους που επισκέπτεται κάθε μέρα. Αντιγράφοντας από την σελίδα:

Το hqbk έχει ελεύθερη θεματολογία, ανάλογα με το τι βρίσκω ενδιαφέρον κάθε μέρα. Ας πούμε ότι εδώ συγκεντρώνω αυτά που δε θέλω να ξεχνάω.

Με την ευκαιρία να του ευχηθώ καλή επιτυχία και να μας γεμίζει με ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Ακόμα το σκέφτεσαι; Πήγαινε.

Και δεν είναι μόνο ότι είναι ένα απλό κινητό. Είναι ένας μικρός υπολογιστής, μια συσκευή επικοινωνίας που με τις κατάλληλες προσθήκες μπορεί άνετα να αντικαταστήσει ένα κανονικό υπολογιστή για απλές χρήσεις κοινωνικοποίησης & περιήγησης. Τα apps για flickr, twitter, facebook, linkedin & wordpress, όχι απλώς σου λύνουν τα χέρια αλλά σε βοηθάνε να μοιραστείς γρήγορα και εύκολα στιγμές που αξίζουν. Η πληθώρα από παιχνίδια μπορούν να σε βοηθήσουν να περνάς τον άχρωμο χρόνο μέσα στην κίνηση, στην σειρά για το ΙΚΑ & οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία. Ακόμα και αν έχεις χαθεί, ο χάρτης με την πολύ καλή συνεργασία που έχουν το GPS & το GoogleMaps, μπορεί να σου δώσει την λύση και να σε οδηγήσει στον προορισμό σου.

Μειονεκτήματα

Βεβαίως και θα πει κανείς: Μα τόσο τέλειο είναι πια αυτό το κινητό;
Θα απαντήσω πολύ απλά και ναι και όχι. Παρ όλη την πολύ καλή χρήση και την δυνατότητα να κάνεις κάτι τόσο απλά, το μεγαλύτερο ίσως μειονέκτημά του είναι η διάρκεια ζωής της μπαταρίας. Την τελευταία εβδομάδα, είχε τύχει να χρειαστεί να το φορτίσω ακόμα και κάθε μέρα. Βέβαια μπορείς να την αυξήσεις απενεργοποιώντας το 3G & το GPS. Αλλά γιατί να πάρω ένα κινητό που μου τα προσφέρει αυτά άμα είναι να τα ενεργοποιώ και απενεργοποιώ κάθε φορά;

Δεύτερο μείον είναι ότι αν θέλεις να σβήσεις τις κλήσεις, τις σβήνεις όλες χωρίς περιορισμούς ή ανάλογα με το αν είναι εξερχόμενες-εισερχόμενες-αναπάντητες. Κάτι το οποίο είναι λίγο κουτό, μιας και μπορεί να θέλεις να κρατήσεις μια κλήση χωρίς να δημιουργήσεις μια επαφή.

Τρίτο & προσωπικό. Δεν μου αρέσει ο τρόπος που εμφανίζει μια “συνομιλία” μέσω μηνυμάτων. Προσωπικά αυτός ο τρόπος με τις φούσκες δεν μου αρέσει καθόλου και ήδη με έχει ξενίσει. Και το κακό είναι ότι δεν σου δίνεται η δυνατότητα να αλλάξεις τον τρόπο.

Τέταρτο πρόβλημα είναι ότι δεν μπορείς να απεγκαταστήσεις εφαρμογές που είναι εγκατεστημένες από την αρχή. Ξέρω ότι σε κάποιον η εφαρμογή για μετοχές μπορεί να είναι κάτι ζωής και θανάτου, αλλά για εμένα είναι αδιάφορη τελείως. Και πέμπτο και τελευταίο είναι το ξυπνητήρι. Αν απενεργοποιήσεις το κινητό δεν χτυπάει, κάτι πολύ κακό για εμένα που συνηθίζω να κλείνω το κινητό το βράδυ & να το χρησιμοποιώ παράλληλα σαν ξυπνητήρι.

Εφαρμογές

Ένα κινητό με τόσες εφαρμογές σίγουρα δεν θα με είχε αφήσει ήσυχο. Πάντως έχω καταφέρει ακόμα να μην το γεμίσω με άχρηστες αλλά πολύ καλές εφαρμογές. Συνοπτικά έχω προσθέσει τις παρακάτω:

• Facebook
• TweetDeck
• Flickr
• Fring
• LinkedIn
• Wordpress
• Πάμε Σινεμά
• Shanghai
• Paper Toss
• AllReipes

User Interface

Δεν μπορώ παρά να κλείσω αυτό το άρθρο με το να πω για άλλη μια φορά για τα standards που έθεσε αυτό το κινητό γενικά στην χρήση. Το touch pad, η ευκολία στην προσθήκη επαφών, η ευκολία πλοήγησης νομίζω ότι εκφράζονται στο βίντεο που περιγράφει πως μπορείς να πλοηγηθείς μέσα στο iPhone άμα είσαι άτομο με ελλειπή ή καθόλου όραση. Αν είναι τόσο απλό για ένα τέτοιο άτομο, φαντάσου πόσο απλό είναι για όλους τους υπόλοιπους.

Πρώτη μου αντίδραση ήταν φυσικά, να προσπαθήσω να απαλλαγώ από αυτό το βραχνά, πηγαίνοντας στην εισαγγελία. Για καλή μου τύχη, όπως αποδείχτηκε, δεν μπορούσα να το κάνω μιας και η διορία για την αλλαγή είχε περάσει και η απόφαση μεταφερόταν στον δικαστικό αντιπρόσωπο του τμήματος. οπότε την Κυριακή το πρωί σηκώθηκα από τις 5.30 για να είμαι έτοιμος και παρόν στις 6 στα σχολεία που είναι 2 τετράγωνα από το σπίτι μου.

Το μοναδικό μου πρόβλημα και ένσταση ήταν ότι για να μπορέσω να ασκήσω αυτό το δικαίωμα (ή υποχρέωση, όπως θέλει ο καθένας το παίρνει), έπρεπε κάποιοι άλλοι να μην ασκήσουν το δικό τους δικαίωμα, μιας και έπρεπε να μείνουν σπίτι και να κοιτάξουν τον 18 μηνών γιο μου, αφού και η γυναίκα μου ως αστυνομικός θα έπρεπε να είναι επιφυλακή όλη μέρα, και φυσικά θα έπρεπε να δουλεύει τουλάχιστον την μισή.

Απογοήτευση 1

Η πρώτη απογοήτευση, ήρθε σχεδόν νωρίς όταν έμαθα ότι στους εκλογικούς καταλόγους, υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό που δεν έχει ελεγχθεί καν αν είναι εν ζωή ή όχι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας γυναίκας που ήρθε να ρωτήσει αν ο άντρας της, που είχε πεθάνει 17 χρόνια πριν, βρίσκεται στους εκλογικούς καταλόγους, και γιατί μετά από τόσο καιρό που έχει κάνει όλες τις διαδικασίες είναι ακόμα εγγεγραμμένος.
Κάποια στιγμή δε που λόγω αλλαγής χρειάστηκε να είμαι στον κατάλογο, είδα ότι υπήρχαν τουλάχιστον 20 με 30 άτομα που είχαν ημερομηνία γέννησης από 01.01.1900 έως και 01.01.1920. Δεν πιστεύω, όπως και οι περισσότεροι όταν το ανέφερα, ότι όλοι αυτοί είναι άτομα ενεργά σαν πολίτες, αλλά στα αποτελέσματα λογίζονται σαν “ποσοστό που δεν άσκησε το εκλογικό δικαίωμα”, δηλαδή αποχή.

Απογοήτευση 2

Η δεύτερη απογοήτευση ήταν οι αντιπρόσωποι των κομμάτων. Καταλαβαίνω ότι πρεμούρα του να χάσουν ψήφους τους κάνει περίεργους, αλλά το να μετράς πόσες φορές έχει μπει το ψηφοδέλτιο με το κόμμα μπροστά στην δεσμίδα που μοιράζουμε και να κάνεις παρατήρηση γιατί δεν είμαι δίκαιος στο μοίρασμα, είναι λίγο ακραίο.
Της αντιδράσεις δε που είχαν όταν στην καταμέτρηση βγάζαμε ψήφους άκυρους από το κόμμα τους απλώς τις χαρακτηρίζω κωμικές.

Απογοήτευση 3

Η μανία του “να βγει το κόμμα μας”, που κάνει τον κόσμο να σέρνουν στα εκλογικά άτομα που δεν μπορούν να πάνε (μεγάλης ηλικίας με πρόβλημα στο περπάτημα, ανάπηρους), μόνο και μόνο για να “μην χαθεί η ψήφος”. Δεν μπορεί ρε φίλε να ανέβει η γιαγιά τα σκαλιά. Γιατί την φέρνεις σώνει και καλά. Και γιατί να έχει έτοιμο το φακελάκι από το σπίτι με προσημειωμένο το όνομα; Μήπως και χάσει την ψήφο το δικό μας παιδί;

Τελευταία σκέψη

Υπήρχαν και άλλες απογοητεύσεις, άλλες ασήμαντες άλλες λίγο πιο πολύ, αλλά οι παραπάνω είναι αυτές που με ενόχλησαν περισσότερο σαν άτομο που θέλω να δω την χώρα μου να πάει μπροστά. Και αν αυτοί οι άνθρωποι συμπεριφέρονται έτσι στο πιο σημαντικό κομμάτι που έχω σαν πολίτης να αλλάξω την χώρα και να δείξω τι πιστεύω, τότε σίγουρα τα χρόνια μπροστά είναι και θα παραμείνουν μαύρα.

Κάθε Πέμπτη νοιώθω σαν παιδί πάλι και ξεχύνομαι στο γήπεδο τρέχοντας όπως ακριβώς έκανα όταν ήμουν στο σχολείο. Μέσα στο γήπεδο ηρεμώ σε κάτι που μου αρέσει. Ξεχνάω Project και Deadlines και απλώς κάνω αυτό που μου αρέσει χωρίς να έχω καποιον να με πιέζει. Η μόνη πίεση είναι στον ευατό μου ώστε να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου για την ομάδα. Κάθε εβδομάδα ακόμα και πιο περισσότερο. Δεν έχει σημασία να κερδίδουμε ή να χάσουμε, απλώς να περάσουμε καλά. Και μέσα από αυτό να ηρεμήσουμε και να ετοιμαστούμε για άλλη μια εβδομάδα τρεξίματος, υπομονής και αναμονής για την επόμενη. Και αυτό με ολοκληρώνει.

Ελπίζω και εύχομαι αυτή η Πέμπτη να μην αλλάξει και κάθε φορά να νοιώθω όπως και χτες. Όχι τίποτα άλλο. Μου χρειάζεται και λίγο αυτή η εξάσκηση.