Όλα αυτά μέχρι σήμερα, που μετά από πολύ τρέξιμο από το γραφείο μου στον server ή σε υπολογιστή συναδέλφου, αποφάσισα να δω μήπως να κάνω στο VirtualMachine μια υποτυπώδης εγκατάσταση XP με ΙΕ6. Για καλή μου τύχη μοιράστηκα την απορία μου με ένα συνάδελφο, ο οποίος μου επισήμανε ότι η “καλή” μας Microsoft δίνει το λειτουργικό με προ-εγκατεστημένο τον IE6 για εγκατάσταση σαν virtual machine. Μετά από ψάξιμο στο internet βρήκα αυτή τη σελίδα γράφει ότι όντως υπάρχει αυτή η λύση αλλά μόνο αν τρέξεις το VitrualPC της Microsoft.

Η διαδικασία είναι απλή. Κατεβάζουμε τα αρχεία από την σελίδα της MS (Virtual PC, XP-IE6), κάνουμε εγκατάσταση το VirtualPC, τρέχουμε και το αντίστοιχο αρχείο για να αποσυμπιεστή ο δίσκος, δημιουργούμε ένα εικονικό μηχάνημα στο VirtualPC και φορτώνουμε στον δίσκο του το αντίστοιχο VHD αρχείο μας. Το μόνο κακό είναι ότι το αρχείο VHD είναι για περιορισμένη διάρκεια (το συγκεκριμένο είναι μέχρι 01/10/2010) αλλά από όσο διάβασα και από το άρθρο αλλά και από άλλες σελίδες, η Microsoft βγάζει καινούργια αρχεία κάθε φορά οπότε είσαι καλυμμένος.

Θα πει όμως κάποιος “γιατί να μην κάνω μια εγκατάσταση σε VitrualBox;”. Η απάντηση είναι “εξαρτάται”. Αν θέλεις ένα installation για να τρέχεις και άλλα προγράμματα σε Windows XP και έχεις και την δυνατότητα να έχεις και ένα licence γι αυτά τότε είναι η καλύτερη λύση. Αλλά αν το θέλεις μόνο για να τρέχεις τον IE6 και κάνεις test σε σελίδες τότε είναι η καλύτερη, οικονομικότερη και πιο γρήγορη λύση. Ακόμα και αν χρειάζεται ν’ αλλάζεις αρχείο κάθε 5 μήνες.

Για πολύ καιρό μπορώ να πω ότι συμφωνούσα με την δεύτερη λογική, αλλά βλέποντας μια μέρα ένα κουτί από ηλεκτρονικό παιχνίδι έκανα τον παραλληλισμό. Γιατί να μην λειτουργούμε και εμείς όπως στην βιομηχανία των ηλεκτρονικών παιχνιδιών;

Βιομηχανία παιχνιδιών και απαιτήσεις συστήματος

Στην βιομηχανία παιχνιδιών βλέπουμε μεγάλους κατασκευαστές να δημιουργούν παιχνίδια που υποστηρίζουν την τελευταίας τεχνολογίας κονσόλα ή το τελευταίας τεχνολογία σύστημα ώστε η εμπειρία του χρήστη να είναι η καλύτερη. Φυσικά θέτουν κάποιες ελάχιστες απαιτήσεις που ναι μεν μπορείς να παίξεις υποφερτά αλλά χάνεις όλη την μαγεία με τα γραφικά κλπ. Για να έχει την καλύτερη εμπειρία με το παιχνίδι ο χρήστης πρέπει να αναβαθμίσει το σύστημά του ή να αγοράσει καινούργια κονσόλα. Φυσικά και θα μπορούσαν να δημιουργήσουν παιχνίδια που να παίζουν το ίδιο σε όλα τα συστήματα, αλλά δεν το κάνουν γιατί θέλουν να προσφέρουν την καλύτερη εμπειρία στον χρήστη και να φτιάξουν ένα παιχνίδι που δεν θα είναι βαρύ και φυσικά να βοηθήσουν στην προώθηση των καινούργιων συστημάτων και τεχνολογιών που κάνουν την δουλειά τους ευκολότερη.

Web design & νέες τεχνολογίες

Χρησιμοποιώντας το παραπάνω παράδειγμα, μπορούμε να δούμε γιατί εμείς σαν web developers είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούμε τις τεχνολογίες που προσφέρουν οι τελευταίας τεχνολογίας browser. Πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε την εμπειρία που δίνουμε στον χρήστη. Να δίνουμε σκιές και στρογγυλεμένες γωνίες με CSS και όχι με 4-5 διαφορετικές εικόνες και 7-8 extra στοιχεία στην σελίδα. Να χρησιμοποιούμε το font embedding αυξάνοντας την εργαλειοθήκη μας με καινούργιες γραμματοσειρές. Να δημιουργούμε gradients χωρίς να πρέπει να κόψουμε διαφορετικές εικόνες για κάθε ξεχωριστό κομμάτι. Και προπαντός να κάνουμε την δουλειά μας και την δουλειά των συναδέλφων μας ευκολότερη αφού θα έχουμε βάλει το λιθαράκι ώστε να εξαπλωθούν οι νέες τεχνολογίες.

Browser support

Και φυσικά κάποιος θα σκεφτεί: “Τι ωραία μας τα λες ρε Δημήτρη. Και πως θα υποστηρίξουμε του παλιότερους browsers;”

Μα τους υποστηρίζουμε. Εκεί που έχει gradient θα εμφανίζεται ένα μόνο χρώμα. Εκεί που έχει σκιές, δεν θα εμφανίζονται. Εκεί που έχει βάλει embedded γραμματοσειρές θα εμφανίζεται μια παρόμοια που υπάρχει στο σύστημα του χρήστη και θα έχεις διαλέξει σαν εναλλακτική. Θα έχει απλές γωνίες και όχι στρογγυλεμένες.

Στην ουσία δίνουμε στον χρήστη το περιεχόμενο που πρέπει αλλά δεν του δίνουμε την ολόκληρη την εμπειρία. Ακριβώς όπως κάνουν οι κατασκευαστές παιχνιδιών. Και φυσικά αν ο πελάτης επιμένει να θέλει να εμφανίζεται η σελίδα παρόμοια σε όλους τους διαφορετικούς browser, μπορούμε να του το προσφέρουμε με την ανάλογη πληρωμή. Τον τρόπο τον ξέρουμε έτσι και αλλιώς.

Βάζοντας στην άκρη την χαρά μου, μπορώ να πω ότι συμφωνώ απολύτως με το άρθρο της Ζαχαρένιας. Είναι τρομερά εύκολο να δουλεύεις για iPhone. Το minimal design στην καλύτερή του μιας και η οθόνη που σχεδιάζεις είναι μικρή (320*480) και σε υποχρεώνει να βάλεις μόνο τα ουσιαστικά και χρήσιμα και να μειώσεις τον θόρυβο με άχρηστα στοιχεία. Η υποστήριξη του Flash ανύπαρκτη οπότε οτιδήποτε πάνω σε αυτό πάει στον κάλαθο των αχρήστων. Gradients, σκιές & rounded corners γίνονται εύκολα με 2-3 γραμμές CSS κώδικα, βάζοντας στην άκρη παλιές τεχνικές με Photoshop, εικόνες στο background & άχρηστα στοιχεία.

Το καλύτερο όλων είναι ότι σχεδιάζεις για ένα και μόνο browser, που είναι μοντέρνος και ξέρεις ότι αυτά που θα κάνεις θα εμφανιστούν όπως θέλεις χωρίς να χρειάζεται να ανησυχείς μήπως σε κάποιον άλλο χρήστη θα σπάσει. Και αυτό το κομμάτι, για εμάς, είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της εργασίας μας. Και κυρίως για τις άπειρες ώρες που έχουμε χαραμίσει προσπαθώντας να κάνουμε κάτι να παίξει στον Internet Explorer.

Το μόνο που με ενοχλεί είναι ότι το Project τελείωσε πολύ γρήγορα και ανυπομονώ μέχρι να έρθει το επόμενο. Μήπως να προσπαθήσω να δημιουργήσω ένα iPhone CSS για την παρούσα σελίδα περιμένοντας;

Νομίζω ότι πλέον είναι αργά για να το αναφέρω. Αλλά καλό θα είναι να υπάρχει και για προσωπική χρήση.

Ο Γιάννης Κωνσταντακόπουλος πριν από λίγες μέρες έβγαλε στον αέρα ένα καινούριο project, στο οποίο παρουσιάζει ενδιαφέροντες συνδέσμους που επισκέπτεται κάθε μέρα. Αντιγράφοντας από την σελίδα:

Το hqbk έχει ελεύθερη θεματολογία, ανάλογα με το τι βρίσκω ενδιαφέρον κάθε μέρα. Ας πούμε ότι εδώ συγκεντρώνω αυτά που δε θέλω να ξεχνάω.

Με την ευκαιρία να του ευχηθώ καλή επιτυχία και να μας γεμίζει με ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Ακόμα το σκέφτεσαι; Πήγαινε.

“Go To Page Number” is a new technique that enables companies and organizations to direct their website visitors to specific web content on the phone or in other voice mediums. This technique can change the “service experience” and save a lot of money for companies and organizations.

Ενδιαφέρον τρόπος για την πλοήγηση χρηστών σε μια σελίδα. Σίγουρα θα βόλευε εταιρίες λογισμικού (Microsoft, Apple) για καλύτερη & γρηγορότερη εξυπηρέτηση. Διαβάστε το άρθρο.

Please design and build me a house. I am not quite sure of what I need, so you should use your discretion. My house should have somewhere between two and forty-five bedrooms. Just make sure the plans are such that the bedrooms can be easily added or deleted. When you bring the blueprints to me, I will make the final decision of what I want. Also, bring me the cost breakdown for each configuration so that I can arbitrarily pick one.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

• Ιστορικό Αρχείο του ΔΟΛ από το 1922 έως σήμερα
• Κατέβασμα της εφημερίδας σε PDF ή διάβασμα on-line
• Δυνατότητα σχολιασμού άρθρων της εφημερίδας
• Ενημέρωση για τα νέα άρθρα από την προηγούμενη μέσω ενός τύπου newsletter
• Πρόσβαση σε κλειδωμένα άρθρα της εφημερίδας

Τα παραπάνω θα ήταν μια πολύ καλή κίνηση εάν το έτος ήταν κοντά στις αρχές του 2000. Σίγουρα η κίνηση αυτή θα είχε τρομερή επιτυχία και το μεγαλύτερο ποσοστό των αναγνωστών της ηλεκτρονικής έκδοσης θα είχε ήδη γραφτεί συνδρομητής.

Γιατί ΔΕΝ είναι καινοτομία

Το μόνο που δεν είναι η κίνηση είναι “καινοτόμα”. Από τις 5 δυνατότητες που δίνει, το μόνο που μπορεί να θεωρηθεί χρήσιμο είναι η πρόσβαση στο ιστορικό αρχείο της εφημερίδας. Που και πάλι, μιας και χρησιμοποιείται το Silverlight για να προσφέρει το περιεχόμενο, είναι ικανό να σου κόψει την χαρά όπως ακριβώς σου έκοβαν την χαρά οι Flash σελίδες στις 56Kb συνδέσεις.

Με την ταχύτητα που κινούνται πλέον οι ειδήσεις μέσα στο ίντερνετ, το να ενημερώνεις τον πελάτη σου ότι αύριο θα δημοσιεύσεις το Χ άρθρο είναι χαζό για τον απλό λόγο ότι, όπως όλοι μας κάνουμε, θα ψάξει να βρει αλλού τις πληροφορίες που τον ενδιαφέρουν.

Το ίδιο ισχύει και για τα κλειδωμένα άρθρα. Δηλαδή πόσο αποκλειστικό θα είναι αυτό το άρθρο που δεν θα μπορέσει να βρει παρόμοια σε όλο τον ιστό; Και αν το άρθρο τον ενδιαφέρει όντως τόσο πολύ, δεν θα μπορέσει να πάει στο περίπτερο να αγοράσει την εφημερίδα; Ή ακόμα χειρότερα για την εφημερίδα, να ψάξει να βρει την εφημερίδα από γνωστό και να διαβάσει το άρθρο βγάζοντας το φωτοτυπία εάν το θεωρήσει τόσο ενδιαφέρον;

Η δυνατότητα για κατέβασμα της εφημερίδας σε PDF είναι λίγο λογική, αλλά πιστεύω ότι ο περισσότερος κόσμος προτιμάει να αγοράσει την εφημερίδα που δίνει άλλη αίσθηση παρά να καθίσει στον υπολογιστή του και να την διαβάσει σελίδα σελίδα. Άσε που η εκτυπωμένη είναι και πιο εύκολα μεταφερόμενη. Και για τέλος αφήνω ασχολίαστο την δυνατότητα σχολιασμού των άρθρων. Να γίνεις συνδρομητής γι αυτό; Το θεωρώ απίθανο.

Τι θα μπορούσε να κάνει;

Παίρνοντας σαν παράδειγμα κάποιες σελίδες που βγάζουν αρκετά έσοδα μόνο από τις διαφημίσεις, αν και για μια εφημερίδα δεν είναι το ιδανικότερο μοντέλο να καλύψει τις ανάγκες, θα πρότεινα να τα δίναν όλα αυτά ελεύθερα και χρησιμοποιώντας το buzz που θα έκανε αυτή η κίνηση θα έκανα ένα πλάνο πώλησης διαφημιστικού χώρου, όπως ακριβώς γίνεται και στην εφημερίδα τώρα.

Ιδιαίτερη έμφαση θα δινόταν στα “αποκλειστικά” άρθρα, που θα μπορούσαν να αποφέρουν στην εφημερίδα περισσότερο κόστος από τις διαφημίσεις μιας και θα μπορούσε να τις πουλήσει σε ένα διαφορετικό πακέτο που θα αύξανε την τιμή για κάποιο χρονικό διάστημα.

Επίσης, όπως αναφέρει ο Τάσος Βελιάδης στο άρθρο του, καλό θα ήταν να έδιναν βάση στο νεανικό κοινό, μιας και αυτοί θα είναι και οι μελλοντικοί πελάτες σου, μιας και το διαδίκτυο πλέον έχει πολύ υψηλή θέση στην εκτίμηση τους. Και ίσως να προσπαθούσαν να προωθήσουν το διάβασμα της σελίδας ακόμα και μέσα από κινητά τηλέφωνα.

Και για το τέλος, θεωρώ απίθανο να υπάρχουν bloggers που μπορούν και ζουν μόνο γράφοντας άρθρα στις σελίδες τους και να μην μπορεί μια εφημερίδα με το brand name του Βήματος να μην μπορεί να βρει τρόπους ώστε να θεωρηθεί βιώσιμη.

Εν κατακλείδι

Προσωπικά η κίνηση του Βήματος δεν μου προκαλεί μεγάλη έκπληξη. Φυσικό είναι να θέλει μια εφημερίδα να εκμεταλλευτεί το νέο μέσο. Το κακό όμως είναι ότι το κάνει με άσχημο τρόπο. Κλείνοντας την πρόσβαση στον πολύ κόσμο. Και όπως αναφέρει ο Νίκος Δρανδάκης:

Tο λάθος που κάνουν στον ΔΟΛ είναι το ίδιο που έχουν κάνει όλοι οι παραδοσιακοί παίκτες όταν εισέρχονται στο Internet: πιστεύουν ότι φέρνουν μαζί τους το brand τους, απείραχτο, ατσαλάκωτο, και ότι με αυτό το brand θα μπορέσουν να επιβάλουν τους όρους τους στον καταναλωτή όπως έκαναν και στον κόσμο των φυσικών (μη ψηφιακών) εκδόσεων.

Πιστεύω ότι αυτή η κίνηση δεν θα κρατήσει πολύ και περιμένω με ανυπομονησία την ημέρα που το αρχείο του ΔΟΛ θα είναι ελεύθερα προσβάσιμο σε όλους.

Την πρώτη χρονιά περίπου 33.000 άνθρωποι από το χώρου του Web απάντησαν και βοήθησαν να καταλάβουμε πολλά για τον χώρο που όλοι δουλεύουμε.

Φέτος, μετά από το feedback όλων διορθώθηκαν τα λάθη και οι ατέλειες και το ερωτηματολόγιο πέρασε στην επόμενη φάση.

Εγώ την συμπλήρωσα. Κάντε το και εσείς.

Τι είναι ένα “Reset CSS”

Για όσους δεν γνωρίζεται τι είναι το “Reset CSS”, είναι ένα σετ από κανόνες στο CSS που βάζουν στα στοιχεία μιας σελίδας κάποιους κοινούς κανόνες δίνοντας έτσι ομοιομορφία ανάμεσα στις διαφορετικές μηχανές των browser.

Η πρώτη προσπάθεια είχε γίνει με ένα πολύ απλό κανόνα που έμπαινε στην αρχή του κάθε αρχείου CSS:
* { margin:0; padding:0; }

Το κακό με αυτόν τον κανόνα ήταν ότι δημιουργούσε πρόβλημα στους browser, γιατί εκτός του ότι αφαιρούσε μόνο 2 πράγματα, προσπαθούσε να εφαρμόσει τους κανόνες και σε στοιχεία που δεν χρειαζόταν.

Eric Meyer’s “Reset CSS”

Η συνεχείς αναζήτηση για καλύτερους κανόνες έκανε τον Eric Meyer να δημιουργήσει ένα κομμάτι κανόνων που έβγαζαν όλους του μη επιθυμητούς κανόνες δίνοντας έτσι στον δημιουργό πλήρης έλεγχο για το πως θα εμφανίζει την σελίδα του.

Προβλήματα

Βέβαια όλα αυτά δεν μπορείς να τα έχεις χωρίς προβλήματα. Όπως σωστά επισημαίνει ο Jonathan Snook, το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιουργεί είναι ότι για κάθε στοιχείο κάνεις διπλή δουλειά, αφού πρώτα αφαιρείς όλους τους αρχικούς κανόνες και μετά βάζεις τους δικούς σου. Κατά την γνώμη του, προτιμά να χρησιμοποιεί τους αρχικούς κανόνες και ανάλογα με ότι θέλει να προσθέτει.

Αυτή η άποψη είναι σωστή. Βοηθάει και στο να κρατήσεις τα CSS αρχεία σου χαμηλά ώστε να μην έχεις προβλήματα με το χρόνο ανταπόκρισης. Αλλά τι γίνεται όταν στην εξίσωση μπαίνουν και άλλα άτομα όπως developers και διαχειριστές ιστοσελίδων;

Αντίλογος

Το μεγαλύτερο επιχείρημα που μπορώ να θέσω απέναντι σε αυτά που λέει ο Jonathan Snook και γενικά προς όλους είναι τι κάνεις όταν το Project φεύγει από τα χέρια σου και πάει στους developers ή ακόμα στους διαχειριστές.

Η απάντηση που όλοι έχουν να δώσουν είναι να τους παρέχεις κανόνες για το πως θα προσθέσουν το κάθε κομμάτι. Αλλά, όπως όλοι ξέρουμε, σε μια μεγάλη εταιρία ο κάθε developer κάνει ταυτόχρονα πολλά project με αποτέλεσμα να μην έχει το χρόνο και τη διάθεση να διαβάσει και να εφαρμόσει αυτούς τους κανόνες. Επίσης, το πιο πιθανό είναι να μην μπορέσεις εσύ σαν σχεδιαστής να καλύψεις όλες τις περιπτώσεις που θα εμφανιστούν. Όσο για τους διαχειριστές, όλοι ξέρουμε δεν τους ενδιαφέρει αν θα γίνει κάτι σωστά, αρκεί να μοιάζει σωστά στον browser που το βάζουν.

Χρησιμοποιώντας ένα τέτοιο κομμάτι κανόνων, ελαχιστοποιείς την δυνατότητα που υπάρχει να “χαλάσει” το σχέδιο που έχεις κάνει. Στην χειρότερη περίπτωση το κάθε μη κανονικό στοιχείο να εμφανιστεί σαν κανονικό κείμενο.

Προσωπικά το “Reset CSS” μου έχει λύσει τα χέρια σε όλα τα projects που έχω κάνει για την εταιρία που δουλεύω τώρα. Έχω αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα, από λάθος στοιχεία σε λάθος μεριά μέχρι εντελώς λάθος κώδικα και στις περισσότερες περιπτώσεις με έχει βοηθήσει. Τώρα όμως αν κάνω ένα project που θα είναι προσωπικό ή κάτι που θα έχω τον τελευταίο λόγο ίσως τότε να μην χρειαστεί να το χρησιμοποιήσω. Τα πάντα είναι θέμα ανάγκης.