Δημήτρης Γιώτας

Μετά από ένα μήνα αποχή, ήρθε η ώρα να ξεκινήσει η καινούργια σεζόν ποδοσφαίρου. Απουσίες είχαμε, αλλά οι απαραίτητοι μαζευτήκαμε και περάσαμε καλά. Βέβαια τα after effects είναι λίγο επώδυνα, αλλά αξίζουν.

Κάθε Πέμπτη νοιώθω σαν παιδί πάλι και ξεχύνομαι στο γήπεδο τρέχοντας όπως ακριβώς έκανα όταν ήμουν στο σχολείο. Μέσα στο γήπεδο ηρεμώ σε κάτι που μου αρέσει. Ξεχνάω Project και Deadlines και απλώς κάνω αυτό που μου αρέσει χωρίς να έχω καποιον να με πιέζει. Η μόνη πίεση είναι στον ευατό μου ώστε να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου για την ομάδα. Κάθε εβδομάδα ακόμα και πιο περισσότερο. Δεν έχει σημασία να κερδίδουμε ή να χάσουμε, απλώς να περάσουμε καλά. Και μέσα από αυτό να ηρεμήσουμε και να ετοιμαστούμε για άλλη μια εβδομάδα τρεξίματος, υπομονής και αναμονής για την επόμενη. Και αυτό με ολοκληρώνει.

Ελπίζω και εύχομαι αυτή η Πέμπτη να μην αλλάξει και κάθε φορά να νοιώθω όπως και χτες. Όχι τίποτα άλλο. Μου χρειάζεται και λίγο αυτή η εξάσκηση.