Προσωρινή απουσία

Χάθηκα για πάνω από ένα μήνα από το blog μου. Η αλήθεια είναι ότι σκεφτόμουνα να γράψω κάτι που να με δικαιολογεί αλλά δεν είχα τον χρόνο. Το να είσαι γονιός παίρνει πολύ από τον χρόνο και την ενέργεια σου.

Αυτό το έχω καταλάβει με τον πιο δύσκολο τρόπο μιας και η κούραση της ημέρας δεν περνάει τόσο εύκολα ακόμα και μετά από τις καθιερωμένες 8 ώρες ύπνου. Και αν πεις ότι θα πάρεις άδεια να ξεκουραστείς, τότε είναι ακόμα πιο δύσκολο, μιας και η προσοχή σου είναι εντελώς στραμμένη στον μικρό “διαβολάκο” που έχεις.
Τα πάντα όμως περνάνε με ένα χαμόγελο, μια μικρή γκριμάτσα, ένα βλέμμα. Να ξέρεις ότι το παιδί γελάει με εσένα επειδή σε αγαπάει αληθινά και όχι γιατί πρέπει. Και η αγάπη αυτή είναι αληθινή και θα κρατήσει όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.

Τελικά, το να είσαι γονιός παίρνει πολύ από τον χρόνο και την ενέργεια σου αλλά αξίζει όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.

Ένα σχόλιο για το άρθρο “Προσωρινή απουσία”

  1. Χαζομπαμπάς:

    Συμφωνώ ….. απόλυτα όμως .
    Μια άλλη σημαντική “λεπτομέρεια” είναι οτι την στιγμή που γίνεσαι γονιός παύεις να είσαι παιδί :)

Σχολίασε το άρθρο