Δημήτρης Γιώτας

Όπως λέει και ένα τραγούδι που “στιγμάτισε” ένα νεανικό μου καλοκαίρι. Αφορμή γι αυτό το post ήταν ένα tweet του Γιάννη για άτομα που όταν σταματήσουν το blogging δεν ξαναγυρίζουν και ένα ποστ του javapapo που συγκριτικά με εμένα έλειψε μόνο 20 μέρες αλλά είχε την “ανάγκη” να τα πει.

Ο λόγος της απουσίας μου δεν είναι άλλος παρά η έλλειψη χρόνου. Η δουλειά τελειώνει στις 6 και μετά τον γυρισμό στο σπίτι ξεκινάει η ευχάριστη “δουλειά” του πατέρα που κρατάει μέχρι τις 12. Ακόμα και τα Σαββατοκύριακα ξεκινάνε από νωρίς και τελειώνουν την ίδια ώρα με περίπου τους ίδιους ρυθμούς.

Μην το πάρετε στραβά. Δεν γκρινιάζω. Ίσα ίσα που χαίρομαι γιατί μαζί με τα παιδιά μου ανακαλύπτω καινούργια πράγματα (όπως το πως να κάνεις υγρό για σαπουνόφουσκες) και μαζί με αυτά θυμάμαι ξανά όλα αυτά που είχα ξεχάσει σαν παιδί (κυνηγητό, τρέξιμο, ανεμελιά). Το μόνο που μου λείπει είναι ο χρόνος ώστε να μπορέσω να κάνω κάτι διαφορετικό από την καθημερινή μου δουλειά, που όμως έχω κάποιες λύσεις και αυτό θα βρεθεί.

Όσον αφορά για τα projects (project365, project 52) άργησα αλλά κατάλαβα ότι δεν είναι για εμένα. Το μόνο project που μπορώ να κρατήσω είναι να πίνω αμέτρητες ποσότητες νερού ή καφέ ή και των δύο ταυτόχρονα. Ίσως δεν ήταν κάτι που με αντιπροσώπευε μιας και δεν είμαι καλός και συνεπής στα γραπτά, όπως δεν είμαι και τρελός φίλος της φωτογραφίας.

Στα σχέδια μου όμως είναι να αλλάξω και αυτή τη σελίδα γιατί πλέον έχει και τόσο καιρό που είναι με αυτή τη μορφή και αποφάσισα ότι ίσως είναι καιρός να το πάω σε κάτι λίγο πιο επαγγελματικό. Ιδέες υπάρχουνε αλλά όπως είπα χρόνος ελάχιστος.

Το μόνο που εύχομαι είναι να τα πούμε σύντομα…

Μετά την αποτυχημένη προσπάθειά μου για συμμετοχή στο Project52, η οποία έληξε μετά από μόλις 4 άρθρα, έπεσε στην αντίληψή μου μέσω του dealsend ένα άλλο ενδιαφέρον project, που από πρώτη άποψη είναι πιο εύκολο.

Τι είναι το Project 365

Στόχος του project είναι ανέβασμα μιας φωτογραφίας την ημέρα για ένα χρόνο, δηλαδή 365 φωτογραφίες. Με κανένα συγκεκριμένο θέμα, απλές από κάτι που μου κεντρίζει το ενδιαφέρον κάθε μέρα. Είτε είναι μια αφίσα, είτε είναι κάτι που είδα στον δρόμο γυρίζοντας κλπ. Πάντα όμως για την δική μου ευχαρίστηση.

Τεχνικά θέματα

Οι φωτογραφίες θα είναι καθαρά από το iPhone 3GS που έχω. Ο λόγος είναι γιατί το έχω πάντα μαζί μου και είναι τρομερά εύκολο να βγει από την τσέπη και να κάνω μια λήψη. Δεν αποκλείω όμως και κάποια φωτογραφία από την ψηφιακή κάμερα Sony μας.

Όσο αφορά το που θα τις ανεβάζω. Στην αρχή σκεφτόμουνα να κάνω ένα ξεχωριστό wordpress installation στον server που έχω ώστε να μπορέσω να βάλω το layout που θέλω. Μετά όμως από πολύ σκέψη αποφάσισα και εγώ να πάω στο posterous.com για τον λόγο που αναφέρει και ο dealsend στο επόμενο άρθρο του.

Χωρίς άλλη καθυστέρηση σας παρουσιάζω το dgiotas365.posterous.com. Το μόνο που ελπίζω αυτή τη φορά είναι να μπορέσω να το κρατήσω.

Σίγουρα υπάρχουν πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα που γίνονται στον κόσμο που θα μπορούσα να γράψω άρθρο για αυτά ξεκινώντας από την παρουσίαση της Apple και το ολοκαίνουργιο iPad, το πρώτο WordCamp στην Ελλάδα, μέχρι το διάγγελμα του πρωθυπουργού της Ελλάδος κ. Γεωργίου Παπανδρέου που συνοπτικά μας είπε ότι τα επόμενα χρόνια θα γίνουν πιο δύσκολα. Όμως πρώτον υπάρχουν άλλοι που τα λένε καλύτερα από εμένα, και δεύτερο δεν έχω προλάβει ακόμα να τα κατανοήσω. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί παρακάτω. Διάβασε την συνέχεια »

Μετά από τόσο καιρό, πρώτα σκέψης & μετά παραμονής στην λίστα αναμονής, έγινα και εγώ ένας κάτοχος ενός iPhone 3GS. Μπορώ να πώ μετά από 1 εβδομάδα χρήσης ότι είναι ίσως η πιο καλή αγορά που έχω κάνει μετά από πολλά χρόνια. Σημαντικό ρόλο για αυτή την απόφαση παίζει και ο χρόνος που περνάω με το συγκεκριμένο. Και μπορώ να πώ ότι το κινητό αυτό με έχει αποροφήσει αρκετά, τόσο που η γυναίκα μου έχει αρχίσει να γκρινιάζει. Διάβασε την συνέχεια »

Και πλέον έγινα 31. Με μια γρήγορη ανασκόπηση της ζωής μου μπορώ να πω ότι είμαι σε ένα πάρα πολύ καλό σημείο. Παντρεμένος εδώ και 3 χρόνια, με ένα παιδί να με βασανίζει και άλλο ένα να έρχεται, με μια αξιοπρεπής δουλειά σε μια μεγάλη εταιρία, με πολύ καλούς συνεργάτες.

Και όμως τα 31 χρόνια μου φαίνονται πολύ λίγα για να τα έχω πετύχει όλα αυτά. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι ίσως έχω βιαστεί. Και όμως, όταν γυρνάω και βλέπω πίσω μου την διαδρομή από το 0 μέχρι τώρα, χαίρομαι πάρα πολύ που τα έχω περάσει.

Ευχαριστώ όλους όσους με έχουν στηρίξει και με αγαπάνε. Μα πιο πολύ ευχαριστώ την γυναίκα μου που με έχει αντέξει όλα τα χρόνια που είμαστε μαζί και ακόμα με αντέχει, και με έχει ανταμείψει με ένα πανέμορφο γιο. Ελπίζω το επόμενο που θα έρθει σε περίπου 9 μήνες να είναι όπως και το πρώτο.

Ευχαριστώ!