Πριν από λίγο καιρό αποφάσισα να συμμετέχω στο Project52, ένα project στο οποίο οι συμμετέχοντες γράφουν ένα καινούργιο άρθρο κάθε εβδομάδα για όλο το χρόνο. Σκέφτηκα ότι θα είναι ένας καλός τρόπος να ξεσκονίσω αυτό το χώρο και να βελτιώσω τις ικανότητές μου στον γραπτό λόγο. Σκέφτηκα όμως χωρίς τους ξενοδόχους, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Γιάννης και το νεογέννητο μωρό.

Όσοι γίνονται γονείς με καταλαβαίνουν, μιας και έχουν δει ότι ο χρόνος τους περιορίζεται κατά πολύ τουλάχιστον για τα πρώτα χρόνια. Αλλαγές πάνας, μπάνιο και παιχνίδι είναι δουλειές που απαιτούν το περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Οι δραστηριότητες για τον εαυτό σου ελαχιστοποιούνται και ότι έχεις βάλει στόχο να κάνεις, είτε μπαίνει στην άκρη ανάλογα με την σημαντικότητα είτε ο χρόνος ολοκλήρωσης του μεγαλώνει. Μέχρι τώρα έχω αφήσει στην άκρη 2 προσωπικά project και έχω μειώσει κατά πολύ την άθληση που έκανα.

Σίγουρα πολλοί που κοιμούνται αργά ή λιγοστές δεν θα έχουν πρόβλημα με τις ελάχιστες ώρες. Αλλά για εμάς που έχουμε μάθει να κοιμόμαστε με τις “κότες” και να κλείνουμε ένα οκτάωρο ύπνου, το να συμπληρώνεις κάθε βράδυ το πολύ 5 ώρες δεν είναι και το καλύτερο. Η κούραση είναι αρκετή ώστε, ακόμα και να έχεις συνηθίσει να κοιμάσαι λίγες ώρες, νωρίς το βράδυ θα έχεις την τρομερή επιθυμία για ύπνο. Ακόμα η κούραση επηρεάζει στην δουλειά μιας και το ενδιαφέρον μειώνεται και η παραγωγικότητα πέφτει κατά πολύ.

Και για τέλος το μεγαλύτερο πρόβλημα που μπορείς να έχεις. Το άγχος ότι όλα είναι καλά. Ακόμα και όταν τον βλέπεις να παίζει μπροστά σου ήσυχα και ωραία, πάντα θα έχεις το άγχος μην πέσει και χτυπήσει, μήπως πάει και πάρει κάτι που μπορεί να του δημιουργήσει πρόβλημα. Ακόμα και να δεις μήπως έχει κάνει κάτι που μπορεί να σας βλάψει όλους (πχ σε εμάς πρώτο στην λίστα είναι το άνοιγμα των ματιών της κουζίνας ή του φούρνου).

Έλεγα στην αρχή για το Project52 και την επιρροή που έχουν οι 2 γιοί μου στην εξέλιξη του. Θα συνεχίσω να το τηρώ, αλλά μάλλον όχι με την ευλάβεια που του πρέπει. Μάλλον το βλέπω να γίνεται Project51 ή Project40. Προς το παρόν θα προσθέσω άλλο ένα άρθρο.

Τελικά, το να είσαι γονιός παίρνει πολύ από τον χρόνο και την ενέργεια σου αλλά αξίζει όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.